வ.வா.சங்கத்தினருக்கு ஆப்புரேசல்

பச்சோந்தி மக்கள் கட்சியின் நிரந்தர நம்பர் 2வின் வெளிப்படையான எண்ணங்கள்.

வின்னரில் கைப்பு என்னும் வின்னரால் தொடங்கிய வ.வா. சங்கம் இன்று வலையுலகில் பல வின்னர்களைக் தன்னுள்ளே கொண்டு பல வின்னர்களை அடித்து இன்று விண்ணைமுட்டும் விண்வெளிவீரர்களின் விண்கலத்திலுள்ள வீணான விண்டோக்களையெல்லாம் விஞ்சி வீ.வி.வ.வா.வீ..வு.. (Vtop Vyving 'V' Vor V's vake!! - இது என் கீபோர்ட் சொன்னது) வளர்ந்துள்ளார்கள் என்பது வெள்ளிடைவலை மலை.

ஓராண்டு கண்டுள்ள சிங்கங்களின் பணி சாதாரணமானது என்று சவடால்விடும் எதிரிக்கட்சி ஏகாம்பரம் இல்லை நான். சங்கத்தினருக்கும் நமக்கும், அதாவது பச்சோந்தி மக்கள் கட்சிக்குமான தொடர்பு நீண்டு நெடுங்காலமாய் கல்தோன்றி மண்தோன்றாக்காலத்திலிருந்தே சமீபத்தில் சுமாராய் ஓரண்டு காலமாய் தொடர்ந்துவந்துள்ளது. ஆரம்பத்தில் தேர்தல் நேரத்தில் சூடுபிடித்து சிலபல அறிக்கைகளை சங்கத்துச் சிங்கங்களும் பமகவின் தலிவர்களும் பரிமாறிக்கொண்டனர். பின்னர் சங்கத்துச்சிங்கம் தேவ் ப.ம.க.வில் இணைந்து அதை மறைத்துமீண்டும் சங்கத்திற்கே சென்ற கதையெல்லாம் நான் சொன்னால் இங்கே நன்றாக இருக்காது. இருந்தும் குறிப்பிடவேண்டியதற்கான காரணத்தைச் சொல்லிவிடுகிறேன்.

அதற்குமுன் கடந்த தமிழக சட்டமன்ற தேர்தலின்போது ஜொள்ளுப்பாண்டி, தேவ், பொன்ஸ், பெருசு எனப் பல சங்கச்சிங்கங்களின் பதிவுகளைப் பார்த்தாலே புரியும். நமக்கு நாமே கண்ட இயக்கத்திலிருந்துகொண்டு சொந்தமாய் சொறிந்துவிடாமல் விடுவேனா?

கட்சித்தொண்டனுக்கு நான் எழுதிய அவசர கடிதம் மற்றும் சுவாமி குஜிலியானந்தாவின் பரபரப்பு பேட்டி

இவற்றை இங்கே குறிப்பிட்டாக வேண்டிய காரணத்தைச் சொல்லிவிடுகிறேன். சென்ற வாரம் கொத்தனாருடன் சாட்டிக்கொண்டிருந்தபோது எங்கள் பேச்சு சுழன்றுகொண்டிருந்த fulcrum - "how i miss those good old days, we had so much fun" என்பதுதான் எங்களின் நாஸ்டால்ஜியா நாமசங்கீர்த்தனமாக இருந்தது. காரணம் clean fun. good humour. ஆங்கிலத்தில் போட்டதற்கான உள்குத்துகளில் தொடங்கி வெட்டி உப்புமா என மட்டுமே துவளாமல் தனியாக பதிவொன்றையே தொடங்கி எவரையும் offend செய்யாமல் தரமான நகைச்சுவையை இத்தனை நாளாக தரமுடிவதற்கு சங்கத்து சிங்களுக்கு ஒரு ஷொட்டு.

நகைச்சுவை என்பதில் எனக்குத் தெரிந்து இரண்டுவிதம். அடி கொடுப்பது அடி வாங்குவது. கவுண்டமணி பார்த்துவளர்ந்த நமக்கு இரண்டுமே காமெடிதான். கொடுப்பதற்குண்டான லைனில் கூட்டம் மாளாது. ஆனால் வாங்கத்தான் ஆளில்லாமல் இருந்தார்கள். தங்களையே கிண்டல் செய்துகொள்ளும் self-depreciation நகைச்சுவை கஷ்டமானது. செய்வதற்கு, அடிகொடுப்பதைவிட, திறமையும் தில்லும் வேண்டும். அதே சமயம் நாகரிகமாகவும் இருக்கவேண்டும். non offensive humour என்றால் என்ன தமிழ்நாட்டில் பலருக்கும் பாடம் நடத்தவேண்டிய நிலையில், how to take/make satire என்பதை ஸ்பூன்போட்டு சொல்லிக்கொடுக்கவேண்டிய துரதிருஷ்டமான நிலையில்தான் பலரும் இருக்கிறோம். இதில் அடுத்தவரின் மனம் புண்படாதவாறு கலாய்த்தலோ, தம்மைத்தாமே கிண்டலடித்துக்கொள்வதோ ரொம்பவே கஷ்டமான காரியங்கள். And Everybody gives into that Temptation to slander.... eventually!

ஆனால் கண்ணியம் காத்தலை மிகத் திறமையாகவே செய்துவந்துள்ளனர் சங்கத்தினர். தல கைப்புவை நக்கலடிக்கவென்று ஒரு கூட்டம். அதையும் அவர் மிகுந்த தாராளமனத்தோடு ஏற்றுக்கொள்வதில் தொடங்கி பலபுது வடிவங்களைத் தாங்கி, புதிய அங்கத்தினர்களையும் சேர்த்துக்கொண்டு இன்று வ.வா.ச என்று சொன்னால் தெரியாதவர்கள் இருக்கமுடியாது என்ற செல்வாக்குள்ள நிலைக்கு வந்துள்ளனர். பல வலையுலகப் பெருந்தலைகளையும் இன்றுதன் ரசிகர் பட்டாளத்தில் குறிப்பிட முடிகிறதென்றால் இந்த a-political நகைச்சுவையினால்தான். அட்லாஸ் வாலிபர்களென இன்னும் சிலரையும் கூட்டி நட்சத்திர வாரத்தை போன்றதொரு செலிப்ப்ரிட்டி லாப்டர் சேலஞ்சு மாதிரி கொண்டு சென்றதும் தனிச்சிறப்பு.

என்ன இருந்தாலும் அண்டம் பதினான்கிலும் அங்கத்தினர்களை கொண்டுள்ள எங்கள் மகாசமுத்திரமான ப.ம.கக்கு முன்னால் வ.வா.ச ஒரு புழலேரி என்றாலும், எதிரிக்கட்சியென்றும் உதிரிக்கட்சியென்றும் பலமுறை நானே குறிப்பிட்டிருந்தாலும் இந்த ஓராண்டு காலத்தில் அவர்களின் வெற்றியைக் கண்டு எனக்கும் மிகவும் மகிழ்ச்சியே. காரணம் தமிழரிடையே நகைச்சுவை உணர்வு வஞ்சமில்லாமல் இருக்கிறது என்பதை காட்டுவதனால்.

அன்றாட அழுத்தங்களின் பாரத்தால் அவ்வப்போது தேவையில்லாத, உப்பு பெறாத விடயங்களுக்கும் டென்ஷன் ஆகிறோம். இங்கேயே பல உதாரணங்கள் கொடுக்கமுடியும். அவை திசைதிருப்ப வல்லவை என்பதுதான் இங்கே நான் சொல்லவிரும்பும் சோகமும் கூட.

தரமான நகைச்சுவையை அடுத்தவர் மனம் புண்படாமல் தொடர்ந்து கண்ணியமாக தந்துவரும் சங்கத்திற்கும், அவ்வ்வ்வ்வ்வ்வ் என்று நினைத்தமாத்திரத்திலே அழுதுவிடக்கூடிய நல்லவரான தலையையும் சிரிப்பு பட்டாசுகளாய் வெடித்து படிப்போர் மனதில் மத்தாப்புகளாய் மகிழ்வித்திடும் மற்ற சங்கச்சிங்களின் பணி இன்றுபோலவே எந்நாளும் தொடர்க, வாழ்க, வளர்கவென்று சொல்வதில் அதைப்படித்து ரசிக்கின்றவர்களுள் ஒருவனாய் என் சுயநலமும் இருக்கத்தான் செய்கிறது.

அப்படி தொடர்ந்து படிப்பவர்களின் பொருட்டாவது சங்கத்தினர் எத்தனை ஆணிபுடுங்கவேண்டிய துர்பாக்கியநிலைக்கு தள்ளப்பட்டாலும் இந்தச் சங்கத்தை இப்பொழுதுபோலவே முனைப்புடன் நடத்தியும் வரவேண்டுகிறேன். வாழ்த்துகிறேன். இப்போதைக்கு போதும்கறேன்னு நீங்களெல்லாம் சொல்லுமுன் முடித்தும்கொள்கிறேன்.

இப்படிக்கு,
'இரம்'நாதன்,
கொள்கை பரப்புச் செயலாளர்
கட்சி #2, பச்சோந்தி மக்கள் கட்சி
ஸ்விஸ்ஸாபுரம்
ரஷ்ய மாவட்டம்

சங்கத்தினருக்கு அடுத்து ஆப்பு வைக்க நான் அழைக்கவிரும்புவது, who else, இலவசக்கொத்தனார்.

விடுதியா வீடா... தமிழா?

பள்ளி இறுதியாண்டுகள் மற்றும் கல்லூரி நாட்களை formative yearsனு சொல்றோமில்லியா... இந்த நாட்களில் தான் உலகத்தைப் புதிதாக பார்ப்பது தொடங்கி சம்பந்தம் இருக்கிறதோ இல்லையோ நம் கருத்து என்று ஒன்றை அனைத்து விஷயங்களிலும் உருவாக்கிக்கறோம்.

பொதுவா பள்ளிநாட்களில் காலையில் அம்மா வந்து "கண்ணா எழுந்திருடா.. ஸ்கூலுக்கு போவேணாமா"னு கொஞ்சியபடியே எழுப்பிவிடுவதிலிருந்து "காபி வச்சு எத்தனமணியாச்சு.. சீக்கிரம் எழுந்திருடா"ன்னு அப்பா ஸ்க்ரினெல்லாத்தையும் தள்ள அதுவரையில் இருள்படர்ந்த அறையில் மிதந்துகொண்டிருந்த தூசிகளையெல்லாத்தையும் ஸ்டன்னாக்கியபடி ஜன்னலிலிருந்து கசியும் வெயிலிருந்தும் தப்பிக்க போர்வையை இழுத்துப்போர்த்திக்கொள்வதில் ஆரம்பிக்கும் இனிய பள்ளிக்காலைப் பொழுதுகள் அப்புறம் ட்யூஷனிலோனு ஓடி வந்து ஒரு அவசரகுளியல், நித்தியதர்மமாய் சாமிபடம் முன்னாடி நின்னு பாவ்லா பண்ணி அப்புறம் இருக்குற சுடச்சுட சூப்பர் இட்லியையோ மொறுமொறு தோசையோ அடுப்பிலிருந்து அப்படியே தட்டில்விழ அப்படியே டன் கணக்கில் உள்ளே தள்ளி ஸ்கூல் பஸ்ஸுக்கு ஓடுவதற்குள் டிபன் பாக்ஸையோ தண்ணீர் பாட்டிலையோ மறந்துவைத்திருப்போம். அதை எடுத்துக்கொண்டே பஸ்பின்னாடியே வண்டியை எடுத்துக்கொண்டு அப்பா வந்து அடுத்த ஸ்டாப்பிங்கில் கொடுக்க என்று சுகமாய் நகரும் காலைகள். சாயந்திரம் வந்து எதுனாச்சும் நாம கொறிக்கவென்று அம்மா கையில் வைத்துக்கொண்டு நம்பின்னால் சுத்த நாம மட்டையையும் ஷுவையும் தேடி அலைய அப்புறம் விளையாடிவந்த் பிள்ளை ரொம்ப டயர்டாக இருப்பானே என்று பூஸ்டும் கொஞ்சமே படியென்ற அறிவுரையுடன் அதையும் செய்துமுடித்தால் இரவுச்சாப்பாடு தாயார் தயாராக வைக்க அதையும் சாப்பிட்டு சுகமாய் டிவியுடன் தூக்கமென்று நகர்ந்துவந்த துயரில்லாப் பள்ளிப்பருவம்.

இப்படி நாம அனுபவிக்கறதெல்லாம் கண்டு பொறுக்காதவன் ஒருத்தன் வானத்துல உக்காந்து விதிய எழுதுறான்னு தோணுற மாதிரி திடீர்னு ஒருநாள் நீ பெரியவனாயிட்ட.. இனிமே தனியா போய் விடுதியில தங்கிப்படின்னு கொண்டுபோய் திடுதிப்புன்னு கல்லூரி விடுதியில்; பல இடங்களில் சொல்லவே முடியாத அளவு கேவலமாய் இருக்கும்: இடங்களில் முன்பின் தெரியாத நம்ம வயசுப்பசங்க ரெண்டு பேரோட கொண்டுவிட்டு போய்விடுவார்கள். இதுவே வெளிநாடு என்றால் கேட்கவே வேண்டாம். அவன் நம்ம நாட்டுக்கார பசங்களாக் கூட இருக்கமாட்டான். என்ன பேசுறதுன்னு திருதிருன்னு முழிக்கறதுல ஆரமிச்சு இந்தப்பயலுக முழியப்பார்த்தாலே பொறுக்கியாட்டம் இருக்கேன்னு பரஸ்பரம் கைகுலுக்குவதில் தொடங்கும் இந்த உறவு பெரும்பாலும் இந்த ரூம் மேட்ஸே நம் அத்யந்த தோழர்களாய் பெரும்பாலும் மாறுவது அழகுதான்.

மணியடிச்சா சோறு ரேஞ்சுக்கு ஹாஸ்டல் மெஸ் பிரச்சனைகள். இந்த மாதிரி காய்கறிகள இவ்ளோ மட்டமா சமைக்கவும் முடியும்னு ஒருவித ரிசர்ச் பெஸிலிடி மாதிரி இந்தப்பசங்க எவ்ளோதான் தாங்குவாங்கன்னு பார்ப்போம்னே மெஸ்காரங்க செய்றா மாதிரி இருக்கும். அப்புறமா வழக்கமான தண்ணி வராது. விளக்கு எரியாது. நமக்கு முன்னாடி இருந்தவனெல்லாம் இந்த ரூம்ல அப்படி என்னதாண்டா பண்ணிருப்பானுங்கன்னு யோசிக்கவைக்கிற அளவுக்கு சுவரில் மேஜையில் என ஆபாச +/- கிறுக்கல்கள், நொடிப்பொழுதுகளில் வைரமுத்து ஆனவர்கள் விட்டுப்போன draft-கள் என சைட் ட்ராக்கில் ஓடுவது; இதனூடே சீனியர்கள் அலம்பல், பாடங்களின் சுமை என இன்னொரு ட்ராக்கில் அது.

இந்த விடுதிகள் இருக்கே அது ஒரு பாரதவிலாஸ் மாதிரி. முழுக்கிறுக்கனும் இருப்பான். அரைக்கிறுக்கனும் இருப்பான். நம்மளை கிறுக்கன்னு சும்மா சொல்றவனும் இருப்பான் (இதுல என்ன விசேஷம்னா நாம அடுத்தவங்கள கிறுக்கன்னு சொல்லலாம்.. ஆனா அடுத்தவங்க நம்மள சொல்லிடப்படாதுங்கறது பாலபாடம்) இப்படி பலதரப்பட்ட மனிதர்கள். வாழ்க்கையில் நாம் சந்திக்கப்போகின்ற பலமுகங்களின் ஒரு digest. பள்ளிக்கும் இங்கேயும் என்ன வித்தியாசமென்றால் நம் பிரச்சனையை நாம்தான் தீர்த்துக்கொள்ளவேண்டும். இரு இரு எங்கப்பாவை கூட்டிகிட்டுவரேன்னு மிரட்டறதெல்லாம் இனிநடக்காது. 'காலேஜ் முடியட்டும் வெளியில வாடா'ன்னு பஞ்ச் டயலாக்தான் அங்கே செல்லுபடியாகும். கிளிகளும் நம்மை லுக் விடும். கூடவே பட்டாளத்தையும் சேர்த்துக்கொள்ளவேண்டும். நிஜமாவே காதல், கத்திரிக்காய், போதை, பழக்கமென பல்வேறு தடைகளை தாண்ட வேண்டும்.

சரி, இப்பதிவின் இல்ல சொல்லப்போனா கொத்ஸ்-ஸ்டைல் விவாதமேடையின் நோக்கமே 'விடுதியா வீடா? எது சிறந்ததுன்னு நினைக்கிறீங்க?' வீட்ல படிச்சா அம்மாப்புள்ளையாவே இருப்பாங்க. விடுதியில் படிச்சா ஜகதலப்பிரதாபனா ஆயிடுவாங்கங்கறது தொன்றுதொட்டு இருந்துவரும் நம்பிக்கை. இதுல எந்தளவுக்கு உண்மையிருக்கு? worldwiseனு ஆகறதுக்கு வீடு நல்லதா விடுதி நல்லதான்னும் நாளைக்கே இரண்டுமே சாத்தியமென்றால் உங்க பசங்களை எங்க விடுவீங்கன்னும் நாலுபேரு சொல்லுங்க. அப்புறம் ஒரு முடிவுக்கு வருவோம்.

அப்புறமா சுவாரசியமான கல்லூரி விடுதி /வீட்டில்(அப்படி எதுனாச்சும் இருந்தா... :) எந்த சைடுலயும் நான் இல்லை) அனுபவங்களையும் சொன்னா நல்லா பொழுதுபோகும்.

195. முகமூடிக்கு ஒரு பெயர்பெற்ற பாடல்

அட, முகமூடி என்ற பதிவர் *னவீணத்துவ பதிவு ஒண்ணுபோட்டு அதுல யாருமே மீஸிக் சரியா சுட்டுறதில்லன்னு வருத்தப்பட்டுருக்காரு. நான் உக்காந்து யோசிச்சு ஒண்ணு ரெண்டு மூணுன்னு வரிசைப்படுத்தி பாடலீங்க. ரொம்ப பிரபலமான பாடல் இது..

உன்னப்பார்த்த நேரம்..
படம்: அதிசயப்பிறவி
பாடியது: மலேசியா வாசுதேவன், சித்ரா
இசை: இளையராசா


நேத்திக்கு கேட்டுகிட்டிருந்தப்போ இதோட லிரிக்ஸ் கிடச்சா நல்லாருக்குமேனு நினச்சேன். கேட்கக்கூட கிடைக்கவேயில்ல எங்க தேடியும், மீஸிகிந்தியான்லைன் உட்பட. அதான் வேல மெனக்கெட்டு பாஸ், ரீவைண்ட், பாஸ் செஞ்சு பாட்டோட வரியெல்லாம் எழுதிகிட்டேன். இவ்ளோ நல்ல பாட்டு, இதோட வரிகளத் தேடி எத்தன பேரு அலை அலைனு அலைஞ்சுருப்பாங்கன்னு சொல்லி நம்ம பதிவுலயே போட்டுறலாம்னு.. எதுனாச்சும் மிஷ்டேக் இருந்தா தாராளமா சொல்லுங்க திருத்திருவோம்.

பாட்ட கேட்டுக்கலாம்:இங்க
இல்ல இறக்கிக்கலாம்: இங்க

-------------------------------------



உன்னப் பார்த்த நேரம் ஒரு பாட்டெடுத்து போடத்தோணும்
உன்ன பாத்தா போதும் பாட்டு தானா வந்துசேரும்

சேத்து மேல நாத்துபோல
நாத்து மேல ஒரு வாத்துபோல

(உன்னப் பார்த்த நேரம்)

பித்த வாந்தியாப் பேசுற
ஒண்ணுரெண்டு பானம் ஏத்துனா
சொப்பனத்தில் மூச்சு வாங்குற
சொல்லவராம ஏங்குற

ஏனய்யா இந்தா மாதிரி? ஏங்கணும் நடுராத்திரி?
தேவையா இந்த மூத்திரம் ஆத்திரம்? போமய்யா தூங்கு சீக்கிரம்!
மொத்தமா என்னமோ எழுதற.. குத்தமா விளங்காம வந்துட்டா
அட விட்டுத்தள்ளு! நல்ல பாட்டக்கேளு!

(உன்னப்பார்த்த நேரம்)

"தென்னமரக்கீத்து ஆடுது! நரியொண்ணு என்மேல ஓடுது!
நாய்வேற வீணாப்பாயுது!" அட இதானே வாணான்றது?

ஆசையா பாடிக்காட்டுறன்! வேறென்னா எதிர்பார்க்குற?
என்னவோ அள்ளிவீசுற! பேய்னு திட்டித்தீக்குற?
ஒரு மாசமாச்சா? பல சிக்கல்போச்சா?

உன்னப்பார்த்த நேரம் ஒரு பாட்டெடுத்து பாடத்தோணும்!
வாதது ஒண்ணு பாடவந்தா, உரிச்சுவெளாடத்தான் வேணும்!

அட.. சேத்துமேல வாத்துபோல!
வாத்துக்குத்தான் கோவம்போல!

(உன்னப்பாத்த நேரம்)

----------------------
நீங்களே நல்லா பாத்துக்கங்க மக்களே! கலர்கோடிங் இல்ல. அடைப்புக்குறி இல்ல. சாய்வெழுத்து இல்ல. போல்டிங் இல்ல. அவ்ளோதான்.